เสือปลา เสือกระต่ายนักล่าที่พื้นที่เปียกน้ำ กับการเสี่ยงที่จะสิ้นซาก

เสือปลา สัตว์ป่าใกล้สิ้นพันธุ์ของเมืองไทย รวมทั้งจำเป็นต้องปฏิบัติการรักษาโดยเร่งด่วน เนื้อหานี้เชิญชวนนักอ่านทำความรู้จักเสือปลา จุดสำคัญของพวกมันต่อระบบนิเวศ แล้วก็แผนการสงวนที่กำลังดำเนินงาน

เสือปลากับสถานะใกล้สิ้นซาก
เสือปลา (Fishing Cat) เป็นเลิศในสัตว์สายพันธุ์แมว (Felidae) ที่อาศัยอยู่ตามพื้นที่เปียกน้ำต่างๆยกตัวอย่างเช่น ป่าชายเลน หรือพื้นที่ที่มีแหล่งน้ำอย่างบ่อน้ำ เป็นสัตว์ที่ถูกจัดอยู่ในสถานะที่มีทิศทางใกล้สิ้นซาก/เสี่ยงสิ้นซาก (Vulnerable) ตามรายงานของหน่วยงานระหว่างชาติเพื่อการอนุรักษ์และรักษาธรรมชาติ (IUCN Red List) รวมทั้งอยู่ในบัญชีที่ 2 ของอนุสัญญากิจการค้าระหว่างชาติทั้งยังจำพวกสัตว์ป่าและก็พืชป่าที่ใกล้สิ้นซาก

ส่วนในประเทศไทยเสือปลานั้นถูกจัดอยู่ในบัญชีสัตว์ป่าคุ้มครองปกป้องตาม พระราชบัญญัติ รักษารวมทั้งคุ้มครองป้องกันสัตว์ป่า พุทธศักราช 2562 โดยต้นเหตุสำคัญๆของการเสี่ยงสิ้นพันธุ์มาจากการเช็ดกล่าแล้วก็ความเคลื่อนไหวการใช้ผลดีที่ดิน ซึ่งมีผลกระทบโดยตรงต่อการสูญเสียที่อยู่ตลอดจนของกินของเสือปลา

จุดสำคัญของเสือปลาในฐานะตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่เปียกแฉะน้ำ
แม้พินิจพิเคราะห์ตามระบบนิเวศห่วงโซ่ของกิน จะพบว่าเสือปลานั้นอยู่เหนือสัตว์ทั้งผองในพื้นที่เปียกน้ำ ที่สามารถเทียบได้กับเสือโคร่งในป่าที่เป็นผู้ตามล่าสูงสุดในห่วงโซ่ของกิน โดยของกินหรือเหยื่อของเสือปลานั้นประกอบไปด้วย ปลา ปู หอย หนู นก และก็สัตว์ขนาดเล็กอื่นๆ

อย่างที่พวกเราทราบดีถึงจุดสำคัญของห่วงโซ่ของกินในฐานะตัวชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ของระบบนิเวศ ห่วงโซ่ของกินเป็นกระบวนการถ่ายทอดพลังงานที่ควบคุมความสมดุลของธรรมชาติเอาไว้ ถ้าเกิดส่วนใดส่วนหนึ่งของโซ่ ไม่ว่าจะเป็น ส่วนต้น กึ่งกลาง หรือส่วนท้ายหายไป ระบบนิเวศก็จะเสียสมดุล นอกเหนือจากนั้นการสูญเสียสมาชิกจุดใดจุดหนึ่งของห่วงโซ่ของกินไป มิได้มีผลเพียงแต่ธรรมชาติหรือสัตว์ แต่ว่ามันกลับมีผลถึงมนุษย์ด้วย

การมีอยู่ของเสือปลาในฐานะสัตว์ผู้ตามล่านั้น นับว่าเป็นสิ่งที่จำเป็นเป็นอย่างมาก ด้วยเหตุว่าพวกมันเป็นผู้รอควบคุมจำนวนสัตว์อื่นๆแล้วก็รักษาสมดุลของระบบนิเวศพื้นที่เปียกแฉะน้ำเอาไว้ ถ้าหากเสือปลาสิ้นพันธุ์ไปเมื่อใด สิ่งมีชีวิตอื่นๆที่อยู่ใต้เสือปลาในห่วงโซ่ของกินก็จะมีการเสียสมดุล สัตว์บางประเภทจะเพิ่มเยอะขึ้นเรื่อยๆ บางจำพวกก็จะต่ำลง ซึ่งโน่นไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ถ้าหากมีสิ่งหนึ่งสิ่งใดมากมายหรือไม่เพียงพอในธรรมชาติ ดังเช่นว่า ถ้าหากว่าไม่มีเสือปลารอรับประทานหนู หนูก็จะเพิ่มปริมาณเพิ่มมากขึ้น โดยหนูพวกนี้เป็นสัตว์พาหะที่บางทีอาจเผยแพร่เชื้อโรคมาสู่คนได้ ดังนี้ระบบนิเวศก็เลยควรต้องพึ่งเสือปลาสำหรับเพื่อการควบคุมราษฎรหนูนั่นเอง

อาจพูดได้ว่าระบบนิเวศเปรียบได้กับเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีห่วงโซ่ของกินเป็นโปรแกรมคอมพิวเตอร์รอเคลื่อนให้ระบบการทำงานต่างๆด้านในระบบนิเวศให้เดินหน้าถัดไปได้อย่างสมดุล ถ้าเกิดขาดส่วนใดส่วนหนึ่งไป ระบบก็จะรวน สิ่งมีชีวิตทุกประเภทก็จะได้รับผลพวงจากการเปลี่ยนแปลงในคราวนี้ ด้วยเหตุนั้นแล้ว การที่จะคงไว้ซึ่งระบบนิเวศที่บริบูรณ์ ก็เลยจำเป็นมากที่จะจำต้องรักษาความสมดุลของห่วงโซ่ของกินนี้ไว้

Read More